Zazdrość
Słowo znane od dawien dawna. Znane każdemu z nas. Uczucie zazdrości towarzyszy nam już od najmłodszych lat. Już jako maleńkie dzieci zazdrościmy innym zabawki, kolegi czy koleżanki a nawet smakołyku, którego akurat nie mamy. Wraz z wiekiem zmieniamy się, wyrastamy z dziecięcej, naiwnej zazdrości. Nie znaczy to jednak , że uczucie to nas opuściło. Wręcz przeciwnie, uczucie to w nas narasta. Zazdrość o chłopca, czy dziewczynę w zależności od płci to nie lada problem. To wręcz męczarnia .Uczucie to nie jest jednak czymś złym, niemoralnym pod warunkiem tylko takim, że umiemy nad nim zapanować. W małych dawkach jest nawet wskazane. Wtedy na przykład udowadniamy naszej ukochanej osobie , że ją kochamy. Niewielka doza zazdrości potrafi nas lepiej motywować do pracy, do nauki i do wielu, wielu innych działań. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy nie potrafimy irracjonalnie funkcjonować i we wszystkim widzieć tylko bez podstawne złe zachowanie kogoś drugiego. Gdy z przysłowiowej igły zaczynamy robić widły, wtedy musimy się nad sobą zastanowić. Wtedy nasza zazdrość może okazać się dla nas zgubna. Wtedy nasze zgubne uczucie zazdrości zamiast budować, będzie nasze życie rujnować.